ديباچه عصرى كه در آن به سر مىبريم سخت مقهور علوم و فن‌آورىهايى است كه پىريز تمدّن ، فرهنگ و معادلات نوينى شده است ، تمدّنى كه با زايش تحوّلات چشمگير علمى و فنى در تمامى عرصه‌ها و قلمروها ، افزون بر ايجاد فرآورده‌ها و دستاوردهاى نوپيدا ، مسائل و نگاه‌هاى تازه‌اى نيز در حوزه‌هاى مختلف معرفتى به وجود آورده است . نتايج اين پيشرفت‌هاى علمى ، گرچه زندگى بشر امروز را دلپذير و آسان‌تر نموده و توان‌مندىهاى شگرفى را به او بخشيده ، امّا لطماتى را نيز به ساحت‌هاى مختلف او ، جامعه و محيط زيست وارد آورده و در كنار خود با ظهور عقايد و انديشه‌هاى مختلف ، چالش‌هاى جديدى را فراروى انديشمندان گشوده و حتى نگاه‌هاى تازه‌اى نسبت به دين و معارف دينى به وجود آورده است . اين نگاه‌ها و برداشت‌ها كه عمدتا نيز از سر غرض‌ورزى نبوده و صرفا در فرآيند تحوّلات علمى و فرهنگى رخ نموده‌اند ، گاه با ظواهر و احكام دينى در تعارض‌اند و گاه هم بنيادهاى دينى را نشانه مىروند ، به گونه‌اى كه انسان معاصر ، ممكن است در اصل نياز خود به دين هم دچار ترديد گردد . اين خطر ، همه اديان الهى را تهديد مىكند و عالمان آنها را به رويارويى فرامىخواند . در قلمرو فرهنگ اسلامى نيز به‌ويژه در سدهء اخير ، عالمان مسلمان ، بخشى از توان خود را مبذول هماوردى با اين نوع موضوعات چه در حوزه باورها و هنجارها و چه در حوزهء احكام و دستور العمل‌ها نموده‌اند .